Zespoły

Zobacz i usłysz jak gramy

Orkiestra

Orkiestra Dęta Tykocin

Tykocińska Orkiestra Dęta gra nieprzerwanie od ponad 20 lat. Mimo, że orkiestra jest zespołem amatorskim, wyróżniają ją profesjonalizm i atrakcyjny repertuar. Na swoim koncie  orkiestra  ma wiele prestiżowych nagród i wyróżnień. Do najważniejszych występów zaliczyć trzeba:

 

  • IV  Prezentacje Młodzieżowych Orkiestr Dętych „Wersal Podlaski 1997”
  • Udział na V Krajowych Targach Spółdzielczych w Kielcach -12.12.2000 r.
  •  Przegląd Młodzieżowych Orkiestr Dętych „Jest w orkiestrach jakaś  siła” 20.12.2001 r. Podlaski Kurator Oświaty
  • Udział w Dniach Wasilkowa w 2016 r.
  • Koncerty podczas wakacji w Alumnacie w Tykocinie 2016 r.
  • I Przegląd Orkiestr Dętych -Tykocin  2017 r.
  • Udział w Dniach Knyszyna  2018 r.
  • Obchody 100-lecia Niepodległości w Tykocinie 2018 r.
  • Udział w Dniach Barańska  i I Przeglądzie Orkiestr Dętych w 2018 r.
  • Świętego Floriana w Tykocinie w 2018 r. oraz w Niewodnicy Koryckiej w 2019 r.
  • Wspólny koncert na Placu Czarnieckiego w Tykocinie (orkiestra z Belgii i Tykocina) w 2019 r.
  • Udział w Wojewódzkich Dożynkach w Tykocinie – 14.09.2019 r.

 

Orkiestra corocznie daje kilkanaście koncertów, podczas których prezentuje niezwykle bogaty i atrakcyjny repertuar.

W repertuarze Tykocińskiej Orkiestry Dętej można znaleźć głównie największe przeboje muzyki rozrywkowej i filmowej. Dzięki ciekawym i nowatorskim opracowaniom utworów przez najlepszych światowych aranżerów, zespół łamie stereotypy orkiestry dętej grającej tylko muzykę marszową. Tykocińską orkiestrę prowadzi od 2014r. Pan Tadeusz Kotarski.

Tykocińska Orkiestra Dęta to orkiestra ludzi wielu zawodów, ale przede wszystkim pasjonatów muzyki.

IMG_4119

Hetmanki

Pomysł założenia zespołu, który wykonywałby pieśni ludowe, kościelne i patriotyczne, narodził się 1 kwietnia 1986. Inicjatorką przedsięwzięcia była pani Jadwiga Świętorzecka, która zajęła się prowadzeniem grupy. W skład zespołu weszły panie należące do miejscowego Koła Gospodyń Wiejskich. Członkinie zespołu w swojej pracy twórczej postanowiły kontynuować tradycje ziemi podlaskiej. W skład prezentowanego przez panie repertuaru weszły utwory szczególnie bliskie ich sercu, a mianowicie były to piosenki, przyśpiewki ludowe oraz pieśni patriotyczne wyniesione z rodzinnych domów, śpiewane przez ich matki i babki.

Początkowo zespół  występował wyłącznie na lokalnych akademiach i uroczystościach okolicznościowych, podczas których prezentował pieśni oraz inscenizacje obrzędów ludowych. Sytuacja ta zmieniała się w 1989 roku, kiedy to grupa przeszła pod patronat Centrum Kultury w Tykocinie, co stworzyło paniom możliwość uczestniczenia w festiwalach i przeglądach. Zespół obrał nazwę Hetmanki, od pogromcy Szwedów, hetmana polnego Stefana Czarnieckiego. Sejm Rzeczypospolitej uhonorował go w uznaniu zasług nadaniem w 1661 r. dóbr tykocińskich, z ich ośrodkiem – Tykocinem.

Hetmanki są animatorkami kultury, polskich tradycji ludowych, patriotycznych i religijnych Tykocina i regionu. Do 2019r. kierownikiem zespołu była pani Zofia Rogowicka.

TTA fot. A. Kwiatkowska

Tykociński Teatr Amatorski

Tykociński Teatr Amatorski jest spadkobiercą dwóch tradycji teatralnych: polskiego ruchu amatorskiego, którego działalność jest udokumentowana od 1913 roku i żydowskiego teatru amatorskiego działającego od 1919 do połowy lat dwudziestych XX w. Po przerwie wywołanej wojną i ogólnym klimatem społecznym PRL Tykociński Teatr Amatorski odrodził się w 1985 roku z inicjatywy Muzeum w Tykocinie i Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Tykocińskiej. Odtąd działa, pielęgnując historię, tradycję i kulturę dawnego Tykocina i Podlasia. TTA przedstawia sztuki nawiązujące do klimatu XIX-wiecznych i przedwojennych teatrów prowincjonalnych i wędrownych. Głównym nurtem jest przywracanie pamięci o minionych czasach i zdarzeniach z historii Tykocina, ukazywanie bogactwa kultury Podlasia, a także odwoływanie się do współczesności, tematyki obyczajowej, pokazującej Tykocin i region współcześnie. Działania teatralne obejmują całe miasto, bowiem miejscami spektakli były i są: kościół parafialny, synagoga, zamek, muzeum, dom kultury, szkoła, restauracje i remiza strażacka. TTA łączy całą społeczność – aktorzy pochodzą z różnych środowisk i grup wiekowych, na scenie potrafią się spotkać trzy pokolenia rodziny, uczniowie i nauczyciele oraz seniorzy. Teatr, choć nie ma własnej sceny (wywołane jest to skromnymi warunkami lokalowymi Portu Kultury Tykocin), wystawia wiele stuk i chętnie z nimi podróżuje po całym Podlasiu. W 2021 roku został wydany staraniem gminy Tykocin i Portu Kultury Tykocin obszerny tom „Tykociński Teatr Amatorski” pod red. Marcina Kwiatkowskiego zawierający ponad 200 zdjęć z historii TTA, wspomnienia i teksty naukowe o działalności tego niezwykłego zjawiska na Podlasiu, jakim jest trwały, twórczy i aktywny Tykociński Teatr Amatorski. Wśród sztuk warto wspomnieć: „Wesołą nowinę bracia słuchajcie” (1985, reż. ks. Lech Łuba), „Ukrzyżuj Go! (1986, reż. ks. Lech Łuba), „Obrona Częstochowy” (1986, reż. ks. Lech Łuba), „Zwycięzca śmierci” (1987, reż. ks. Lech Łuba), „Zdobycie Tykocina” (1988, reż. Jolanta Najecka), „Jeno sen nasz jest cudny” (1988, reż. Jolanta Najecka), „Betlejem polskie” „Zdobycie Tykocina” (1988, reż. Piotr Damulewicz) „Jak król Zygmunt August ojców bernardynów tykocińskich zza rzeki na Nowe Miasto przenosił (1989), „Szkoda Michała Wiernika” (1989, reż. Jolanta Najecka), „Noc listopadowa” (1989, reż. Jolanta Najecka), „Rebeka, czyli świat żydowskich miasteczek” (1990, reż. Jolanta Najecka), „Żydowskie święto Purim” (1991), „Żydowskie święto Pesach” (1991), „Purymowe łakocie” (1993, reż. Ewa Wroczyńska, Janusz Kozłowski), „Dziady, część II” (1993, reż. Janusz Kozłowski), „Popas w Upicie” (1996, reż. Janusz Kozłowski), „Straszna Karczma” (1996, reż. Janusz Kozłowski), „Gorzkie żale” (1997, reż. Janusz Kozłowski), „Strażnik królewskiego skarbu” (1997, reż. Janusz Kozłowski), „Pastorałka” (1997, reż. Janusz Kozłowski), „Kalwaria tykocińska A.D. 2000 (2000, reż. Janusz Kozłowski), „Utrapienia pana starosty) (2003, reż. Janusz Kozłowski), „Dialog krótki o narodzeniu Pańskim” (2004, reż. Janusz Kozłowski), „Odwiedziny, czyli szołem alejchem w Kasrylewce” (2004, reż. Janusz Kozłowski), „To lubię, czyli tykocińska noc upiorów” (2004, reż. Janusz Kozłowski), „Znicze pamięci” (2004, reż. Janusz Kozłowski), „Pacjenci mularki Andrzejowej” (2004, reż. Janusz Kozłowski), „Chackiel Sara Małtes i kobieta z wątrobą na nosie”, „Skrucha konfidenta” (2006, reż. Janusz Kozłowski), „Purimszpil” (2013, reż. Janusz Kozłowski), „Cielątko Katarzyny Wilkowej i stacony muszkiet pana Kropiwnickiego” (2013, reż. Ewa Wroczyńska), „Żywy trup pana Zmierzchowskiego” (2013, reż. Ewa Wroczyńska), „Etrogi dla Białegostoku, czyli opowieść o święcie Sukot w dawnym Tykocinie” (2013, reż. Ewa Wroczyńska), „Pieniądze doktora Hiszpana, czyli straszne zdarzenie w drodze do Knyszyna” (2014, reż. Janusz Kozłowski), „40% prawdy” (2016, reż. Marcin Kwiatkowski), „Furmani sułatana Sulejmana” (2017, reż. Marcin Kwiatkowski), „Tango Tykocin” (2020, reż. Marcin Kwiatkowski), „Choroszczańska 11” (serial komediowo-dramatyczny czasu pandemii i zdalnej pracy teatru, 2020-2021, reż. Marcin Kwiatkowski), „Rozmowy z panią Mortis” (2021, reż. Marcin Kwiatkowski). Historię teatru i premier podano za oprac. Ewy Wroczyńskiej i Marcina Kwiatkowskiego

DCIM100MEDIADJI_0114.JPG

Tykocińska Grupa Wokalna

Dziecięco-młodzieżowe ognisko muzyczne

Mażoretki

Mażoretki

Grupa mażoretek

Koło wolontariatu

Koło wolontariatu

Wielopokoleniowa grupa ofiarująca swój czas i pracę na rzecz lokalnej społeczności.

Jesteś zainteresowany?
Skontaktuj się z nami

Skip to content
This Website is committed to ensuring digital accessibility for people with disabilitiesWe are continually improving the user experience for everyone, and applying the relevant accessibility standards.
Conformance status